Media Vita

On n’habite pas un pays, on habite une langue.
– Émile Cioran
De snoeiharde waarheid…

[Meer →]

Zo gingen jaren heen. De kindren werden groot
en zagen dat de man dien zij hun vader heetten,
bewegingloos en zwijgend bij het vuur gezeten,
een godvergeten en vervaarlijke aanblik bood.
Deze slotregels kent iedereen binnen het Nederlands taalgebied die weleens wat anders leest dan ondertitels of de Telegraaf-site vanzelfsprekend uit zijn hoofd.
Terwijl het christendom in de loop van […]

[Meer →]

Men kan zich op verschillende manieren onderwerpen aan het alcoholisme: als alcoholist of als alcoholicus.
De alcoholist is een patiënt. Zijn drinkgedrag wordt geproblematiseerd door zijn omgeving en door hemzelf. Hij drinkt ook als hij het eigenlijk niet wil. Soms zelfs stiekem.
De alcoholicus staat volledig achter zijn eigen drinkgedrag. Niet zelden drinkt hij minstens zo veel […]

[Meer →]

Laat ik er maar voor uitkomen: ik veracht de sociaal drinker. Van alles wat drank te bieden kan hebben, waardeert de sociaal drinker slechts het meest oppervlakkige: het sociaal smeermiddel. Hoge eisen stelt hij niet. Tsjechische absint, doodgefilterd maïsbier, met essence-jenever op te waarderen tot “kopstootje”, limonadewijn, alcopops… al deze narigheid hebben we te danken […]

[Meer →]

Op het groenefee-forum vonden wij de volgende aantekening, naar aanleiding van de Rops-expositie in de Rotterdamse Kunsthal en de absintexpositie in het Ropsmuseum te Namen, beide in 2005.
In het zwart-romantische symbolisme van Félicien Rops worden tegengestelde grootheden samengebracht in pornografische en satanistische thema’s: liefde en pijn, lust en dood, God en Satan. Een explosie van […]

[Meer →]

De traditie van het “elfuurke” leeft hier nog altijd. Zo kennen we de Frühstückskorn, een doorgaans neutraal graandistillaat (Korn) dat traditioneel bij het tweede ontbijt, na de eerste landarbeid wordt gedronken, als oppepper.
Zo stonden we hier op een stralende ochtend langs de afscheiding te keuvelen (”kuieren”, zoals dat hier merkwaardig genoeg heet) met de buren. […]

[Meer →]

Dood en seksualiteit worden op karikaturale wijze verenigd in Van Dongen’s aquarel La Buveuse d’Absinthe (de absintdrinkster). Een schedel staart grijnzend naar de karmijnrode onderkant van een dronken vrouw, terwijl zij hem uitdaagt met haar handschoen, een freudiaans symbool voor het vrouwelijk geslacht. Een tweede freudiaans symbool is de hoge hoed, die staat voor mannelijkheid […]

[Meer →]

De stijl van Alfons (Alphonse) Mucha was maatgevend voor de decoratieve stijl van de art nouveau, die ondermeer tot uitdrukking komt in de affiches waarop mooie dames zijn gecombineerd met geabstraheerde botanische thema’s, om een product zo aantrekkelijk mogelijk te presenteren.
Opmerkelijk is dat Mucha zelf geen enkel absint-affiche op zijn naam heeft staan, zoals laatst […]

[Meer →]

Baudelaire plaatst de dandy diametraal tegenover de snob. De snob is een fat die hecht aan uiterlijk vertoon en die zijn best doet geaccepteerd te worden in voorname kringen. Voor de dandy onderstreept een gedistingeerd uiterlijk enkel de aristocratische voortreffelijkheid van zijn eigen onafhankelijke, fijnzinnige en ontoegankelijke geest. Hij is de “werkloze Hercules” die fascineert […]

[Meer →]

Distilleren is hier in Duitsland zowel een wetenschap als een ambacht. Er wordt een overvloed aan goede vakliteratuur uitgebracht en het aanbod aan eau-de-vie (Geiste und Brände), van zeer gewoontjes tot excellent, is schier oneindig. Helaas is alleen een ranzig zoet drankje als Apfelkorn slecht genoeg om wat te doen op de Nederlandse markt.
Branntweinmonopol of […]

[Meer →]